سایه سنگین خشونت و نا امنی روانی بر کرمانشاه

به گزارش خبرنگار رویداد کرمانشاه؛ در کنار این فجایع، موج خودکشی‌ها اغلب با سلاح گرم، به مسئله‌ای بحرانی تبدیل شده که دیگر نمیتوان آن را نادیده گرفت یا به حاشیه راند.

سؤال اینجاست، چرا باید سلاح گرم تا این حد در دسترس باشد که چنین فجایعی بتوانند به این آسانی رخ دهند؟ چگونه ابزاری که برای کشتن طراحی شده، این‌چنین آسان و بی‌پروایانه وارد خانه ها شده است؟

دسترسی آسان به سلاح گرم آن هم در شرایطی که فشارهای روانی، اجتماعی و اقتصادی بسیار است، به مثابه ریختن بنزین بر آتش خشم‌های نهفته و ناامیدی‌های تلنبارشده عمل میکند.

البته آنچه رخ داده تنها نتیجه آسان بودن دسترسی به اسلحه نیست؛ این تراژدی‌ها بازتابی‌ از بحرانی ریشه‌دارترند، از فروپاشی تدریجی سرمایه اجتماعی گرفته تا گسترش نارضایتی‌های اقتصادی، بحران بیکاری، اعتیاد، و فروکاهیدن نهاد خانواده و … ، تمام این ها میتواند موجب بروز چنین اتفاقات تلخی شود.

در چنین شرایطی، خشم‌های فروخورده، ناامیدی‌های انباشته‌شده و خلأهای روانی در اولین فرصت به شکلی خشونت‌بار و مرگبار بروز پیدا میکنند.

اکنون دیگر نمیتوان با بیانیه‌های کوتاه یا ابراز تأسف‌های مقطعی به استقبال این بحران رفت، کرمانشاه به برنامه‌ای جامع و اضطراری نیاز دارد.

مقابله با خشونت در این منطقه باید چندوجهی باشد، از جمله جمع‌آوری سلاح‌های غیرمجاز، تقویت خدمات سلامت روان، افزایش آموزش‌های مهارت زندگی و تاب‌آوری اجتماعی و … میتواند باعث پیشگیری از بروز این اتفاقات تلخ شود.

اگر امروز برای درمان این زخم عمیق اقدام نشود فردا ممکن است این الگو در سراسر کشور تکرار شود چرا که خشونت اگر درمان نشود واگیردار است.

نویسنده: زینب احمدیان